همونایی ک اونجا نوشتم :

مهم نبود چقد سخت میگذشت

یکی برا اینکه غیر ممکن هاشو ممکن کنه داشت میجنگید

تنها راه فرارم بود

یادته ؟

بخاطر تو بود

بخاطر داشتنت بود

بخاطر کنار تو بودن بود

امیدم بودی

ولی یکی دو هفته مونده ب آزمون فهمیدم نه تنها دیگه جایی ندارم کنارت ، همون جای نصفه نیمه هم پرشده .

- ذهنم خالیه از کلمه س -

ولی حسه خوبی نبود .

همش میگه که برت گردونم ، تا خودت نخوای که نمیشه -

گفتی نمیخوای ، مگه نه ؟!

شهر ب اون بزرگی زندون و قفس میشه برام اگه بیام -

تو بگو چیکار کنم با آدمی ک توو دلم هنوز زنده س و باهاش زندگی میکنم ولی توو واقعیت ...

+ نوشته شده در یکشنبه بیست و پنجم تیر ۱۴۰۲ ساعت 23:9 توسط خودم  |